درآمدی بر بوم‌شناسی زراعی

در عصر حاضر فعالیتهای کشاورزی جهت افزایش تولید غذا گسترش یافته و منابع طبیعی اعم از خاک، آب و غیره را تحت تأثیر قرار داده است. بهره برداریهای بیش از حد و نامعقول از منابع طبیعی موجب تشدید روند فرسایش خاک کاهش تنوع زیستی گرمایش زمین، آلودگی محیط زیست و تهدید امنیت غذایی شده است. سامانه های تولید مواد غذایی عمدتاً مبتنی بر شیوه های کشاورزی صنعتی ناپایدار بوده و منبع اصلی انتشار گازهای گلخانه ای محسوب می شوند. بوم شناسی زراعی که هدف اصلی این کتاب معرفی و بیان اهمیت آن میباشد به عنوان راه حلی پایدار و باثبات برای رفع این مشکلات و چالشهای فزاینده جهانی معرفی شده است.
بوم شناسی زراعی علم کاربرد اصول و مفاهیم بوم شناسی در مدیریت پایدار کشت بوم های کشاورزی بوده که به جای استفاده بی رویه از نهاده های شیمیایی بر مدیریت و کنترل زیستی تأکید می شود. ورود واژه بوم شناسی زراعی در علوم در دهه ۱۹۳۰ ظهور آن در عملیات کشاورزی در دهه ۱۹۷۰ و تاریخ ورود آن به جنبشهای اجتماعی در دهه ۱۹۸۰ بوده است. نکته قابل توجه اینکه از دهه ۱۹۶۰ مقیاس علم بوم شناسی زراعی از مزرعه به سطح وسیع تری برای تولید غذا توسعه یافت. بر این اساس بوم شناسی زراعی در ادبیات علمی ظهور نمود تا به مطالعه علمی و بررسی روابط متقابل میان تنوع زیستی کشاورزی و محیط زیست بپردازد.